Koniec alchemii poczÄ?tkiem chemii
Wiek XVII to zmierzch alchemii. Ukaza??o siÄ? w tym okresie (1604 rok) specjalistyczne dzie??o wydane przez edytora Johanna Th??lde pod tytu??em Triumfalny w??z Antymonu autorstwa prawdopodobnie nieistniejÄ?cego mnicha Bazylego Walentyna. KsiÄ???ka traktuje o antymonie, jego zwiÄ?zkach i ich medycznym zastosowaniu. PonoÄ? ostatnim eliksirem ??ycia by?? otrzymany przez Johanna R. Glauberta (1604-1668) siarczan(VI) sodu. Uczony ten opisa?? spos??b wytwarzania kwasu solnego przez dzia??anie kwasem siarkowym(VI) na chlorek sodu. W wyniku tego procesu uzyska?? Na2SO4*2H2O i odkry?? jego dzia??anie przeczyszczajÄ?ce. Glaubert nazwa?? tÄ? s??l sal mirabile (cudowna) i twierdzi??, ??e jest to lek na wszelkie dolegliwo??ci czyli tak poszukiwany przez alchemik??w panaceum. Jednym z ostatnich alchemik??w by?? niemiecki uczony Hennig Brand, kt??ry poszukujÄ?c metody uzyskania kamienia filozoficznego z moczu w roku 1669 wyodrÄ?bni?? czysty fosfor. By??o to na 5-10 lat wcze??niej przed odkryciem pierwiastka przez Roberta Boyle.
CzÄ?sto przyjmuje siÄ?, ??e historia chemii jako nauki i koniec alchemii rozpoczÄ??? siÄ? od wydania przez Roberta Boyle'a dzie??a The Skeptical Chymist (1661), w kt??rym wyra??nie rozgraniczy?? on chemiÄ? jako naukÄ? od przednaukowych bada?? alchemicznych. Kluczowe znaczenie tej pracy polega??o na postulacie wyra??nego oddzielenia opisu wyniku prowadzonych bada?? i wynikajÄ?cych z tych bada?? bezpo??rednich wniosk??w od ich filozoficzno-ezoterycznych interpretacji. Trzeba jednak zaznaczyÄ?, ??e od tego czasu bardzo d??ugo jeszcze w chemii wystÄ?powa??a wiara w sztuczne byty "filozoficzne", wywodzÄ?ce siÄ? wprost z alchemii takie jak flogiston czy si??a witalna.
Dzi?? wiele zawdziÄ?czamy alchemikom, kt??rzy zdecydowani popchnÄ?li do przodu naukÄ? odkrywajÄ?c wiele pierwiastk??w oraz substancji.
17.07.2009. 11:44
Comments
Artykuł nie był jeszcze komentowany
Napisz komentarz
* = pola wymagane